ေကာင္းကင္မွာတိမ္ရွိေသာအခါ
မိုးအံု ့ သည္ျဖစ္ေစ
ေနသာသည္ ျဖစ္ေစ
ငါ တိမ္ေတြကုိ ၾကည္ ့ ျပီး အတိတ္ကာလေတြကို လြမ္းဘူးတယ္
ခုေတာ ့ . . ..
ငါမလြမ္းတာ ၾကာျပီေလ။
ငါ ့ ခံုတန္းေလး ေျခာက္ကပ္ေသာအခါ . ..
နင္လာသည္ျဖစ္ေစ
မလာသည္ ျဖစ္ေစ
နင္လာရာ လမ္းေလးကို ၾကည္ ျပီး ငါ ေမွ်ာ္ခဲ ့ ဖူးတယ္။
ခုေတာ ့ ငါေမွ်ာ္စရာမလိုေတာ ့ဘူးေလ။
နင္ နဲ ့ငါ တဖန္ ျပန္ေတြ ့ ၾက ေသာအခါ
ခ်စ္ခဲ ့ ဘူးသည္ျဖစ္ေစ
မခ်စ္ခဲ ့ဘူးသည္ျဖစ္ေစ
ခ်စ္ေနေသးသည္ျဖစ္ေစ
မခ်စ္ေတာ ့သည္ျဖစ္ေစ
ငါ နင္ကိုၾကည္ ့ ျပီး
တခ်ိန္တခါက တစံုတေယာက္ဆိုတာ
အသိအမွတ္ျပဳ ဖူးတယ္။
ေၾသာ္ ၾကာခဲ ့ျပီပဲ။
ကာလယႏၱရားေရြ ့ သြားေသာအခါ
ငါ
လက္ခံသည္ျဖစ္ေစ လက္မခံသည္ျဖစ္ေစ
လက္ခံခ်င္သည္ျဖစ္ေစ လက္မခံခ်င္သည္ျဖစ္ေစ
ခုႏွစ္သကၠရာဇ္က ျဖိဳ ခဲ ့တယ္ေလ။
ဒါ .... ဓမၼရဲ ့နိယာမပဲ ေလ။။
No comments:
Post a Comment