ငါ့မနက္ျဖန္ေတြအတြက္
ခုိလႈံနားစက္ရာ ဘယ္မွာလဲကြယ္။
ယံုၾကည္မႈေတြနဲ႕စူးလက္ေနတဲ့ ငါ့မ်က္လံုးေတြကိုေရာ
ဖတ္တတ္ရဲ႕လား မူးယစ္ရီေ၀ေနတာ မဟုတ္ပါပဲ
မွားယြင္းမႈနဲ႕ သံသယေတြပဲရခဲ့တာ။
ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ျမင္ရဲ႕လားကြယ္
တုန္ရင္ လိႈ္က္ေမာစြာနဲ႕
ခုန္ထြက္လာမယ့္ စကားလံုးေတြကို
အသိသညာေတြက ထိန္းခ်ဳပ္ထားတယ္။
ဘယ္သူခိုးမွန္းမသိလိုက္ပဲ
ႏွလံုးသားအစံုဟာလဲ ေပ်ာက္ရွေနခဲ့တယ္
တစ္ဦးထဲလား အမ်ားႀကီးကလား
ႏွလံုးသားရွာဖို႕ ႏွလံုးသားမ်ားစြာကို
ဖြင့္ရွာရအံုးမယ္။
အေပ်ာ္ဆိုတာလဲ ခဏပါပဲ
ပန္းေတြခိုးမခူးထားပါနဲ႕
ဆူးစူးတတ္တယ္ကြယ္
တည္ၿမဲျခင္းဆိုတာ မရွိပါဘူး
တခ်ိန္ေတာ့ ေၾကြက်သြားရအံုးမွာပါ။
ပစၥဳပၸန္ရဲ႕ အရွိတရားေတြဟာ
ခါးသက္ေနလြန္းလို႕
အိပ္မက္ကေန မႏႈိးလိုက္ပါနဲ႕ေနာ္
တြယ္ၿငိေနတာမဟုတ္ပါပဲ ဆြဲခြာလို႕ မရႏုိင္ခဲ့ဘူး
ဒီအိပ္မက္ေတြကိုပဲ ျမတ္ႏိုးျခင္းေတြအျဖစ္ ခ်စ္ရေတာ့မွာပါ။
သက္သာရာ ရေစဖို႕ သိကၡာတရားရွိပါတဲ့ ပညာရွိေတြရဲ႕စကားနဲ႕ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ လွည့္စားရင္း မာန္ခ်လိုက္တာ တစ္ဘ၀စာမို႕သာပဲ။
သင္ခန္းစာေတြ
သင္ခန္းစာေတြ
သင္ခန္းစာေတြေပါ့
ပ်ားရည္ဖြပ္သလို
No comments:
Post a Comment